در محضر اهل‌بیت ۱۰۴ | آقایی در سفر

آقایی در سفر

آدمیزاد هر قدر آقاتر باشد، در سفر خودش را نشان می‌دهد.

***

در کاروان حج، مردی به همه خدمت می‌کرد. تر و فرز و چابک بود. سیمایی دوست‌داشتنی داشت، دست همه را می‌گرفت و در هر کاری پیش‌قدم بود. اهل کاروان از اینکه چنین همسفری یافته بودند، بسیار خوشحال بودند. در میان راه شخصی به کاروان برخورد، پرسید: «این مرد را می‌شناسید؟» گفتند: «نه. نمی‌شناسیمش، ولی خودخواسته به همه کمک می‌کند.» به محض اینکه آن شخص گفت «این غریبه، علی‌بن‌حسین (سلام‌الله‌علیهما) است»، کاروانیان آشفته به‌پاخاستند تا برای معذرت، دست و پای امام را ببوسند. وقتی مردم از ایشان بابت معرفی نکردن‌شان گله کردند، زین‌العابدین (سلام‌الله‌علیه) فرمودند: «مایلم همسفرانی انتخاب کنم که مرا نمی‌شناسند تا به سعادت خدمت رفقا نائل شوم.» آقایی خود را این‌گونه نشان بدهیم.

سَیّدُ القَومِ خادِمُهُم فی ‌السَّفَر[1]

آقا و سَرور قوم کسی است که در سفر خدمت‌گذار ایشان باشد



[1] رسول‌الله، المحجّة‌البَیضاء، ج 4، ص 61

اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در فیس بوک اشتراک گذاری در تویتر اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در پلاس

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
کرامت