ما و رسانه ۱۵۱ | ادبیات باش!

ادبیات باش!

قدیم‌ها هم همین‌جوری بود. مثلاً جارچی‌های دربار بلد بودند با چه لحن و کلماتی و با چه کش و قوسی حرف‌های پادشاه را به مردم برسانند که کاملاً روی آن‌ها مؤثر باشد. یا نویسنده‌های حکومتی و غیرحکومتی یاد گرفته بودند چه‌جوری بنویسند که با کمترین کلمات، بیشترین اثر را بر خلق‌الله بگذارند. هر قدر هم علامه دهر بودند، اگر نمی‌دانستند چگونه مطلب را به مخاطب برسانند، به گوش هیچ‌کس نمی‌رسید. ادبیات یعنی همین؛ یعنی هنر چگونه گفتن. برای رسانه‌ای بودن و رسانا بودن، باید ادبیاتی بود. باید با متناسب‌ترین لحن و شکل، بیشترین معنا و منظور را به مخاطب رساند؛ وگرنه، صرفاً باسواد بودن رسانه‌ای بودن نیست.

 

اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در فیس بوک اشتراک گذاری در تویتر اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در پلاس

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی