چراغ هدایت ۱۶۶ | آمرزش

آمرزش

ناامید نباش! تا دیر نشده برگرد تا همه چیز عوض شود.

***

حُر اول از همه با لشکرش جلوی حرکت کاروان امام علیه‌السلام را بست. سیدالشهدا هر چه گفتند گوش حر بدهکار نبود: «مأمورم و معذور.» حضرت از بی‌منطقی این مرد ناراحت شدند و با زن و بچه در بیابانی خشک خیمه زدند. حُر خیال می‌کرد جنگی درنمی‌گیرد. کار که جدی شد انقلابی در جانش افتاد. پنهانی و سربه‌زیر خدمت اباعبدالله رسید: «آمده‌ام تا از آنچه انجام داده‌ام به درگاه پروردگارم توبه کنم و جان خود را تقدیم کنم و در پیشگاهت کشته شوم. آیا این کار برای من توبه محسوب می‌شود؟» حضرت فرمودند: «آری، خداوند توبه‌ات را می‌پذیرد و تو را می‌آمرزد.»[1] دشمن امام از شهدای کربلا شد، چون خدا با گناهان این‌گونه برخورد می‌کند:

إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ[2]
به‌راستی خدا می‌آمرزد همه گناهان را؛ قطعاً او آمرزنده مهربان است.



[1]  امالی صدوق، ص 218

[2]  زمر 53

اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در فیس بوک اشتراک گذاری در تویتر اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در پلاس

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی