در محضر اهل‌بیت۱۰۳ | خوش به حال‌ها

خوش به حال‌ها

حال جهان و جهانیان خوش نمی‌شود، مگر در یک حال.

***

زید‌بن‌وهب، امام مجتبی (سلام‌الله‌علیه) را پس از صلح‌شان، در اوج غربت دیدار کردند. دل‌نگران پرسید: «آیا در چنین موقعیتی، شیعیان خود را همچون گوسفندان بی‌چوپان رها می‌کنید؟» حضرت که یاری برایشان نمانده بود، فرمودند: «چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید. روزی پدرم مرا شادمان دید و گفت: «فرزندم، زمانی می‌رسد که پدرت را کشته ببینی و همگان از تو روی برگردانند؛ بنى‌امیه حکومت را در دست بگیرند و بیت‌المال را از مستحقان قطع و بین دوستان خود تقسیم کنند.»

امام از آینده‌ای گفتند که در آن حق پایمال شود و باطل رایج. اما روزگار چنین نمی‌ماند. مردی از اهل‌بیت ظاهر می‌شود که عدل را گسترش می‌دهد و خداوند برکات آسمانی را در زمان او بر مؤمنان نازل می‌کند.

طُوبی لِمَن اَدْرَکَ أَیَّامَهُ وَ سَمِعَ کَلامَهُ[1]

خوشا به حال کسی که زمانه‌اش را دریابد و سخنش را بشنود



[1] احتجاج، ج 2، ص 69، ص 158

اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در فیس بوک اشتراک گذاری در تویتر اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در پلاس

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی