در محضر اهل‌بیت ۱۲۵ | نامش را حسین بگذار

 نامش را حسین بگذار

حالا که از خداییم و سویش می‌رویم، چرا نام‌هایمان را از خدا نگیریم؟

***

رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله شادمان وارد شدند و فرمودند: «فرزندم را بیاور.» اسماء نوزاد را میان پارچه سفیدی پیچیده بود. پیامبر او را گرفتند. پس از خواندن اذان و اقامه در گوش طفل، گریستند: «بعد از من گروهی از ستمکاران او را خواهند کشت. خداوند شفاعت مرا به آن‌ها نرساند. ولی فاطمه را از این جریان باخبر نکن.» سپس از امیرالمؤمین سلام‌الله‌علیه پرسیدند: «نامش را چه نهاده‌اید؟» عرض کردند: «ما در نامگذاری بر شما سبقت نمی‌گیریم.» پیامبر خرسند شدند: «من نیز از خداوند پیشی نمی‌گیرم.» جبرئیل نازل شد: «خدایت سلام می‌رساند و می‌فرماید

عَلیٌّ مِنْکَ کَهارونَ مِنْ موسی
علی نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسی است

پس نامش را همنام فرزند هارون بگذار: شبیر.» حضرت فرمودند: «زبان من عربی است.» جبرئیل گفت: «نامش را حسین بگذار.»[1]



[1]  جامع أحادیث الشیعة / السید البروجردی / ج 21 / ص 342

اشتراک گذاری در کلوب اشتراک گذاری در فیس بوک اشتراک گذاری در تویتر اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در پلاس

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
کرامت